Jak zrobić ścieg jodełka na drutach?

Jeśli chcesz opanować ścieg jodełka na drutach, zacznij bez presji – ciasne oczka i wolniejsze tempo są tu całkiem normalne. Ten wzór bywa męczący dla dłoni, myli kolejność ruchów i łatwo zniechęca, zwłaszcza na początku. Pokażę Ci to spokojnie, krok po kroku, tak żebyś od razu wiedziała, co robić.

Najważniejsze informacje z tego artykułu:

• Ścieg jodełka wychodzi ciaśniej niż zwykłe ściegi, więc użyj drutów o dwa lub trzy rozmiary większych.
• Na próbkę nabierz parzystą liczbę oczek, a do nauki wygodnie zacząć od 20 oczek plus 2 oczka brzegowe.
• Na prawej stronie przerabiaj dwa oczka razem i zrzucaj tylko jedno oczko, co tworzy ukośny rysunek ściegu.
• Na lewej stronie wykonuj odpowiednik ruchu na oczkach lewych, także z pozostawieniem jednego oczka na lewym drucie.
• Ścieg jodełkowy sprawdza się w kominach, opaskach, poduszkach, kamizelkach i ciepłych płaszczach dzianinowych.

Sprawdź też: Co to jest ścieg na drutach?

Jak zrobić ścieg jodełka na drutach?

Ścieg jodełka na drutach wykonuje się w prostym rytmie – dwa oczka razem, zrzucenie tylko jednego oczka i zostawienie drugiego na lewym drucie. To właśnie ten drobny szczegół tworzy charakterystyczny, skośny rysunek przypominający jodełkę. Najwięcej kłopotu sprawia zwykle nie sam wzór, tylko napięcie nitki i odruch zrzucania obu oczek naraz.

Najważniejsza rada na start – wybierz druty większe o dwa lub trzy rozmiary niż sugeruje etykieta włóczki. W przeciwnym razie robótka szybko zrobi się zbyt zbita, a dłonie zaczną protestować. Ten ścieg rośnie wolniej niż gładki dżersej, ale daje zwartą, elegancką powierzchnię, więc cierpliwość naprawdę się tu opłaca.

Na początku najlepiej pracować na płasko, tam i z powrotem. Dzięki temu łatwiej zobaczyć, co dzieje się na prawej i lewej stronie robótki, a sam ruch szybciej wchodzi w ręce.

Kroki do wykonania ściegu jodełka na drutach:

1. Przygotuj narzędzia – Weź gładką włóczkę i druty większe o dwa lub trzy numery od zaleceń producenta. Gdy etykieta podaje 4 mm, do nauki lepiej sprawdzą się 6 mm albo 7 mm.
2. Nabierz oczka – Nabierz parzystą liczbę oczek. Do nauki wygodna będzie próbka z 20 oczek plus 2 oczka brzegowe.
3. Zrób rząd przygotowawczy – Przerób cały pierwszy rząd oczkami prawymi. Ten rząd porządkuje nabranie i ułatwia wejście we wzór.
4. Przerabiaj prawą stronę – Wbij prawy drut w dwa pierwsze oczka razem jak do oczka prawego. Przeciągnij nitkę przez oba oczka. Z lewego drutu zsuń tylko pierwsze oczko. Drugie zostaw na lewym drucie.
5. Dopilnuj końcówki rzędu – Powtarzaj ten sam ruch do końca. Gdy zostanie jedno oczko, przerób je zwyczajnie na prawo.
6. Przerabiaj lewą stronę – Ustaw nitkę przed robótką. Wbij prawy drut w dwa oczka razem jak do oczka lewego. Przeciągnij nitkę przez oba oczka. Zsuń tylko pierwsze oczko, a drugie zostaw na lewym drucie. Ostatnie oczko przerób zwyczajnie na lewo.
7. Powtarzaj oba rzędy – Kontynuuj naprzemiennie rząd prawy i rząd lewy. Po kilku rzędach pojawi się wyraźny, ukośny układ nitek.

Prosty schemat ruchu w ściegu jodełkowym:

• Prawa strona – Dwa oczka razem na prawo, zsuń jedno, jedno zostaw.
• Lewa strona – Dwa oczka razem na lewo, zsuń jedno, jedno zostaw.
• Koniec rzędu – Ostatnie oczko przerób zwyczajnie.
• Powtórzenie – Powtarzaj te dwa rzędy przez całą robótkę.

Gdy drut stawia opór, to zwykle nie oznacza błędu we wzorze. Ten ścieg z natury mocno zbija dzianinę. Właśnie dlatego większy rozmiar drutów tak wiele zmienia. Czasem naprawdę wystarcza jedna zmiana, a wzór z męczącego robi się po prostu wymagający.

Wskazówka: Po dwóch rzędach ścieg prawie zawsze wygląda niepozornie. Dopiero po kilku powtórzeniach zaczyna przypominać jodełkę, więc nie oceniaj próbki zbyt wcześnie.

Jak wygląda zapis skrócony tego wzoru?

Zapis skrócony wygląda tak – RS dwa razem na prawo, zsuń jedno; WS dwa razem na lewo, zsuń jedno. RS oznacza prawą stronę robótki, a WS lewą stronę. Taki zapis często pojawia się w zagranicznych opisach i filmach, więc dobrze go rozumieć, nawet przy pracy z polską instrukcją.

Miniściąga do ściegu jodełka na drutach:

• RS – 2 razem na prawo, zsuń 1 z lewego drutu.
• WS – 2 razem na lewo, zsuń 1 z lewego drutu.
• Brzeg – Ostatnie oczko przerób klasycznie.

Jak nabrać oczka i jaka liczba oczek pasuje do ściegu jodełkowego?

Do ściegu jodełkowego pasuje liczba parzysta. Na próbkę najlepiej nabrać 20 oczek plus 2 oczka brzegowe, bo taki układ daje wygodę nauki i pozwala łatwo kontrolować końce rzędów. Szersza próbka na początku często tylko męczy dłonie.

Sam sposób nabierania nie musi być wyszukany. Długi ogon sprawdzi się bardzo dobrze, ale każda metoda dająca elastyczny brzeg będzie w porządku. Ważniejsze od techniki nabierania jest to, by nie zaciskać pierwszego rzędu. Ścieg jodełka sam z siebie wychodzi ciasno, więc zbyt ścisły start szybko odbierze przyjemność pracy.

Układy oczek, które sprawdzają się w praktyce:

• Próbka do nauki – 20 oczek plus 2 brzegowe.
• Węższa opaska – 16 do 24 oczek plus 2 brzegowe.
• Komin lub panel – 30 do 50 oczek plus 2 brzegowe.
• Wzór bez brzegów – Sama liczba parzysta, gdy później pojawi się obramowanie albo zszycie.

Dla spokojniejszej krawędzi można zdjąć pierwsze oczko każdego rzędu bez przerabiania, a ostatnie przerabiać na lewo. Taki brzeg łatwiej utrzymać w ryzach i wygodniej łączyć. Przy grubszej strukturze ściegu przydaje się też wiedza, jak szyć na drutach, bo nierówne łączenie w jodełce od razu rzuca się w oczy.

Krótki test dobrego nabrania:

1. Rozciągnij brzeg palcami – Brzeg ma lekko ustępować, bez twardego oporu.
2. Wbij drut w pierwsze dwa oczka – Ruch ma być płynny, bez siłowania.
3. Przerób dwa rzędy próbne – Gdy drut haczy, nabierz luźniej albo zwiększ rozmiar drutów.

Jak przerabiać oczka na prawej stronie robótki?

Na prawej stronie robótki wbij prawy drut w dwa oczka razem jak do oczka prawego, przeciągnij nitkę i zsuń tylko pierwsze oczko. Drugie oczko zostaje na lewym drucie i od razu bierze udział w kolejnym ruchu. To najważniejszy moment całego wzoru. Właśnie tutaj najłatwiej o automatyczne zrzucenie obu oczek.

W praktyce najlepiej rozbić ten ruch na krótkie etapy. Najpierw wejście w dwa oczka. Potem przeciągnięcie nitki. Na końcu kontrola zrzucania. Krótka sekwencja, ale ręka potrzebuje chwili, żeby ją zapamiętać.

Kroki pracy na prawej stronie:

1. Ustaw nitkę z tyłu robótki – Tak jak przy klasycznym oczku prawym.
2. Wbij drut w dwa oczka razem – Wejdź w oba oczka naraz.
3. Nabierz nitkę – Owiń prawy drut włóczką spokojnym ruchem.
4. Przeciągnij pętelkę – Wyciągnij nowe oczko przez oba oczka.
5. Zrzuć jedno oczko – Zsuń z lewego drutu tylko pierwsze oczko.
6. Zostaw drugie oczko – To oczko ma pozostać na lewym drucie.
7. Powtórz – Kontynuuj ten sam rytm do końca rzędu.

Częsty błąd wygląda niewinnie – ręka zsuwa oba oczka, bo tak podpowiada nawyk z innych ściegów. Wtedy liczba oczek zaczyna maleć i wzór się rozsypuje. Gdy to się zdarzy, lepiej cofnąć jeden fragment od razu, zamiast ratować cały rząd na końcu.

Wskazówka: Pomaga proste hasło powtarzane w myślach – dwa razem, przeciągnij, zrzuć jedno, zostaw jedno. Brzmi banalnie, ale naprawdę porządkuje ruch dłoni.

Na prawej stronie nitka zostaje z tyłu, a uwagę skupia moment zrzucenia tylko jednego oczka. Gdy ten nawyk wejdzie w ręce, połowa trudności znika.

Jak przerabiać oczka na lewej stronie robótki?

Na lewej stronie wykonuje się ten sam mechanizm, tylko w wersji dla oczek lewych – dwa oczka razem jak do oczka lewego, przeciągnięcie nitki i zrzucenie tylko pierwszego oczka. Drugie oczko zostaje na lewym drucie. Dla wielu osób właśnie ten rząd bywa wolniejszy. To normalne.

Ten ruch jest mniej intuicyjny, bo większość osób i tak wolniej przerabia oczka lewe. W jodełce dochodzi jeszcze kontrola jednego zostawionego oczka. Na małej próbce widać to najlepiej, dlatego nauka na 10 albo 20 oczkach naprawdę ma sens.

Jak wykonać rząd lewy krok po kroku:

1. Przesuń nitkę przed robótkę – Tak jak przy zwykłym oczku lewym.
2. Wbij drut w dwa oczka razem – Wejdź w oba oczka ruchem właściwym dla oczka lewego.
3. Owiń włóczkę – Zrób to spokojnie, bez szarpnięcia.
4. Przeciągnij nowe oczko – Wyciągnij pętelkę przez oba oczka.
5. Zrzuć tylko pierwsze oczko – Delikatnie zsuń je z lewego drutu.
6. Zostaw drugie oczko – Ma pozostać na lewym drucie do kolejnego powtórzenia.
7. Zakończ rząd – Ostatnie oczko przerób klasycznie na lewo.

Wzór graficzny ściegu jodełka w wersji płaskiej:

Gdy lewa strona wydaje się wyraźnie trudniejsza, wszystko idzie zgodnie z planem. Wiele osób właśnie tutaj zwalnia. Po kilku rzędach ręka zwykle zaczyna pracować znacznie pewniej.

Jakie druty i jaka włóczka sprawdzają się przy tym wzorze?

Przy ściegu jodełkowym najlepiej sprawdza się gładka włóczka i druty większe o dwa lub trzy rozmiary od zaleceń producenta. To najbardziej praktyczne ustawienie do nauki i do większości projektów. Bez tego wzór potrafi zrobić się tak zbity, że nawet poprawny ruch drutu przestaje być wygodny.

Najłatwiej uczyć się na włóczce, która dobrze pokazuje każde oczko. Gładka wełna, mieszanka wełny z akrylem albo włóczka superwash sprawdzają się lepiej niż nitki puchate i włochate. Moher wygląda pięknie, ale przy nauce potrafi doprowadzić do irytacji szybciej niż sam ścieg. Czasem aż trudno uwierzyć, że problemem nie jest technika, tylko meszek.

Porównanie materiałów do ściegu jodełkowego:

Dobry zestaw startowy do nauki ściegu jodełka:

• Druty 6 mm lub 7 mm – Gdy włóczka zwykle pracuje na 4 mm.
• Włóczka średniej grubości – Wzór szybciej staje się widoczny.
• Jasny kolor – Łatwiej policzyć oczka i wychwycić błąd.
• Próbka 15 na 15 cm – Wystarczy do oceny napięcia i wyglądu ściegu.

Jak poradzić sobie ze zbyt ścisłym napięciem nici i bólem dłoni?

Zbyt ścisłe napięcie w ściegu jodełkowym poprawia się przez większe druty, luźniejszy chwyt i świadome niedociąganie świeżo przerobionego oczka. Ten wzór sam zagęszcza dzianinę, więc dodatkowe ściskanie nitki tylko utrudnia pracę. Gdy pojawia się ból dłoni, problem niemal zawsze leży właśnie tutaj.

W praktyce często wygląda to tak – ruch jest poprawny, ale po przeciągnięciu pętelki ręka automatycznie mocno ciągnie włóczkę. Efekt? Następne wkłucie przypomina walkę. Zamiast mocniej ściskać robótkę, lepiej odpuścić o milimetr. Serio, ten jeden milimetr robi różnicę.

Sposoby na luźniejsze napięcie w ściegu jodełka:

1. Zmień druty – Sięgnij po większe o kolejny rozmiar, gdy obecne nadal stawiają opór.
2. Poluzuj prawą dłoń – Trzymaj drut stabilnie, ale bez mocnego zacisku.
3. Nie dociągaj świeżego oczka – Zostaw minimalny luz po przeciągnięciu nitki.
4. Rób krótsze sesje – Pracuj 15 do 20 minut, potem rozluźnij palce.
5. Ćwicz na grubszej włóczce – Łatwiej zauważyć właściwy ruch i napięcie.
6. Przesuwaj oczka bliżej czubka drutu – Nie walcz z oczkami głęboko osadzonymi na drucie.

Sygnały, że napięcie jest już lepsze:

• Drut wchodzi płynnie – Ręka nie musi używać siły.
• Dłoń nie sztywnieje po kilku rzędach – Praca staje się spokojniejsza.
• Dzianina zgina się w palcach – Nie przypomina sztywnej taśmy.
• Wzór pozostaje czytelny – Jodełka dalej jest widoczna mimo luźniejszego chwytu.

Wskazówka: Po każdych dwóch rzędach odłóż robótkę na chwilę i rozprostuj palce. Ten krótki nawyk szybko zmniejsza napięcie w dłoni i nadgarstku.

Gdy dłonie bolą, przerwij pracę od razu. Ścieg jodełka ma dawać satysfakcję, a nie kończyć się spiętym przedramieniem i zniechęceniem do drutów na resztę dnia.

Jak zamknąć oczka, żeby brzeg wyglądał równo?

W ściegu jodełkowym oczka najlepiej zamykać luźno, najlepiej większym drutem albo klasycznym sposobem bez dociągania pętelek. To bardzo ważne, bo sam wzór jest zwarty i łatwo usztywnia krawędź. Zbyt ciasne zamknięcie od razu ściąga brzeg i psuje wygląd całej robótki.

Najprostsza metoda zwykle wystarcza. Przerób dwa oczka, przełóż pierwsze nad drugim, zostaw jedno oczko na prawym drucie i kontynuuj w tym samym rytmie. Cały sekret tkwi w tym, żeby po każdym ruchu zostawić odrobinę luzu. Gdy brzeg marszczy robótkę, zamknięcie jest za ciasne.

Kroki do estetycznego zamknięcia oczek:

1. Weź większy drut – Użyj drutu o jeden rozmiar większego niż ten, na którym kończy się robótkę.
2. Przerób dwa pierwsze oczka – Zrób to swobodnie, bez dociągania.
3. Przełóż pierwsze nad drugim – Zostaw jedno oczko na prawym drucie.
4. Przerób następne oczko – Kontynuuj tym samym rytmem.
5. Powtarzaj do końca – Obserwuj, czy brzeg zachowuje elastyczność.
6. Zakończ nitkę – Odetnij włóczkę z zapasem i przeciągnij koniec przez ostatnie oczko.

Gdy projekt wymaga spokojniejszego brzegu, dobrze działa kilka rzędów ściągacza przed właściwym wzorem albo na zakończeniu. W takich sytuacjach przydaje się też znajomość tego, jak zrobić ściągacz na drutach, bo jodełka sama nie daje takiej elastyczności jak klasyczny ściągacz.

Jak czytać wzór graficzny i nie zgubić się po przerwie?

Wzór graficzny ściegu jodełka opiera się na jednym powtarzalnym mechanizmie – dwa oczka razem i pozostawienie jednego oczka na lewym drucie. Gdy ten schemat jest jasny, łatwiej wrócić do robótki nawet po kilku dniach przerwy. Bez tego gęsta struktura ściegu potrafi wyglądać dość podobnie z rzędu na rząd.

Po przerwie najlepiej najpierw sprawdzić nitkę roboczą i stronę robótki. To daje szybszą odpowiedź niż samo wpatrywanie się w oczka. Sama robię tak zawsze, gdy odkładam próbkę na kilka dni. Inaczej łatwo stracić kilka minut na zgadywanie, a przecież wystarczy jedno spojrzenie na układ nitki.

Uproszczony schemat wzoru ściegu jodełka:

Jak wrócić do robótki po przerwie:

1. Sprawdź nitkę roboczą – Zobacz, z którego brzegu wychodzi.
2. Rozpoznaj stronę robótki – Prawa strona zwykle pokazuje wyraźniejszy rysunek skosu.
3. Policz oczka – Upewnij się, że liczba się zgadza.
4. Zrób jeden ruch próbny – Nie przerabiaj dalej, gdy ruch wydaje się nienaturalny.
5. Porównaj z poprzednim rzędem – Skos ma układać się rytmicznie.

Gdy zgubi się oczko, szybka reakcja daje najlepszy efekt. W jodełce późniejsze naprawianie jest dużo trudniejsze niż podniesienie oczka od razu szydełkiem albo końcówką drutu.

Gdzie zobaczyć ruch dłoni i jak ćwiczyć na próbce?

Ruch dłoni najłatwiej zrozumieć na krótkim filmie pokazanym z bliska, a potem od razu przećwiczyć go na małej próbce. W ściegu jodełkowym sam opis często nie wystarcza, bo liczy się dokładna kolejność drobnych ruchów. Najważniejszy moment do obserwowania to zostawienie jednego oczka na lewym drucie.

W wyszukiwarce dobrze działają hasła ścieg jodełka na drutach oraz herringbone stitch knitting. Warto szukać nagrań pokazujących dłonie z bliska i bez przyspieszeń. Spokojne tempo robi ogromną różnicę, bo przy tym wzorze jeden pominięty detal potrafi zmienić wszystko.

Jak ćwiczyć ścieg jodełkowy na próbce:

1. Nabierz 20 oczek plus 2 brzegowe – Mała próbka wystarczy na naukę.
2. Użyj jasnej włóczki – Oczka będą lepiej widoczne.
3. Zrób 8 do 12 rzędów – Wzór potrzebuje chwili, by stać się czytelny.
4. Nagraj własne dłonie telefonem – Łatwo sprawdzić, czy zsuwa się jedno czy dwa oczka.
5. Porównaj prawą i lewą stronę – Zobacz, czy rytm pozostaje równy.
6. Powtórz próbkę na innych drutach – Szybko wyjdzie na jaw, które dają najwygodniejszą pracę.

Co obserwować podczas oglądania filmu:

• Wejście drutu – Czy drut rzeczywiście wchodzi w dwa oczka naraz.
• Pozycję nitki – Czy nitka leży z przodu czy z tyłu robótki.
• Moment zrzucania – Czy spada tylko pierwsze oczko.
• Tempo ruchu – Czy ręka pracuje spokojnie, bez szarpania nitki.

Do jakich projektów ścieg jodełkowy pasuje i kiedy lepiej go nie wybierać?

Ścieg jodełkowy najlepiej sprawdza się tam, gdzie liczy się zwarta, ciepła i wyraźnie rysująca się powierzchnia. Dzianina wygląda trochę jak tkanina, dobrze trzyma kształt i świetnie prezentuje się w prostych formach. To wzór, który dodaje elegancji nawet bardzo prostemu projektowi.

Trzeba jednak pamiętać o jednej rzeczy – jodełka ogranicza elastyczność. W miejscach, które muszą mocno pracować, na przykład na mankietach albo przy bardzo dopasowanej czapce, taki ścieg często nie daje wygody. I tu właśnie pojawia się najczęstsze rozczarowanie. Wzór wygląda pięknie, ale nie wszędzie zachowuje się dobrze.

Projekty, do których ścieg jodełka na drutach pasuje bardzo dobrze:

• Komin – Daje ciepło i ładnie wygląda w jednym kolorze.
• Opaska – Pozwala przećwiczyć wzór na małej formie.
• Poszewka na poduszkę – Zwarta dzianina daje dekoracyjny efekt.
• Kamizelka – Panel jodełkowy dobrze buduje przód albo tył.
• Płaszcz dzianinowy – Ścieg tworzy grubszą, uporządkowaną powierzchnię.
• Skarpety dekoracyjne – Lepiej jako fragment niż na całej powierzchni.

Projekty, w których lepiej zachować ostrożność:

• Mankiety bez ściągacza – Zwykle wychodzą zbyt mało elastyczne.
• Bardzo miękka chusta – Wzór daje cięższy i bardziej zbity chwyt.
• Szeroki sweter z grubą włóczką – Całość może wyjść za ciężka.

Wskazówka: Przy ubraniu dobrze sprawdzić dwie próbki – jedną z samej jodełki, drugą z dodanym brzegiem. Różnica w wygodzie noszenia bywa większa, niż można się spodziewać.

Jak sprawdzić, czy ścieg jodełka na drutach wychodzi poprawnie?

Poprawnie wykonany ścieg jodełka ma równy skos, stałą liczbę oczek i zwartą, ale nadal podatną na zgięcie strukturę. Sam ładny wygląd nie wystarcza. Czasem wzór wygląda dobrze z daleka, a po policzeniu oczek okazuje się, że liczba już się nie zgadza.

Najwygodniej kontrolować robótkę małymi krokami. Po każdym rzędzie można szybko policzyć oczka i sprawdzić, czy drut wchodzi w kolejnym rzędzie bez nadmiernego oporu. Taki drobny nawyk oszczędza późniejszego prucia. A to akurat wiadomo, do ulubionych momentów dziewiarskich nie należy.

Lista kontroli poprawnego wykonania:

1. Policz oczka po każdym rzędzie – Liczba ma pozostać taka sama jak na początku.
2. Sprawdź skos wzoru – Linie mają układać się równo, bez przypadkowych załamań.
3. Oceń chwyt dzianiny – Materiał ma być zwarty, ale nie sztywny.
4. Obejrzyj brzeg – Krawędź nie powinna falować ani mocno się podwijać.
5. Przetestuj kolejny rząd – Gdy drut wchodzi płynnie, napięcie jest bliżej właściwego poziomu.

Prosty diagram decyzji do samodzielnej oceny:

Po około 10 rzędach wzór zwykle pokazuje już wyraźny rytm. Gdy liczba oczek się zgadza, skos wygląda równo, a robótka nie przypomina sztywnej taśmy, ścieg wychodzi poprawnie.

Podsumowanie

Ścieg jodełka na drutach wychodzi najlepiej wtedy, gdy od początku pracuje się na większych drutach, nabiera parzystą liczbę oczek i pilnuje jednego ruchu – dwa razem, zsuń jedno, jedno zostaw. To wzór wolniejszy od wielu innych i bardziej wymagający dla dłoni, ale właśnie dzięki temu tworzy gęstą, ciepłą i bardzo efektowną powierzchnię.

Najwięcej ułatwia mała próbka, spokojne tempo i kontrola napięcia nitki. Gdy wzór stawia opór, przyczyna zwykle tkwi w zbyt ciasnym chwycie, a nie w braku umiejętności. To dobra wiadomość, bo taki problem da się poprawić szybko.

Weź włóczkę, zrób małą próbkę i przerób dziś choć sześć rzędów – właśnie tyle wystarczy, żeby ręka zaczęła pamiętać ten ruch.

FAQ

Q: Czy ścieg jodełka na drutach nadaje się do robienia w okrążeniach?

A: Tak, nadaje się do pracy w okrążeniach. Musisz jednak pilnować sekwencji właściwej dla robótki zamkniętej i wcześniej zrobić próbkę, bo napięcie w okrążeniu często różni się od pracy na płasko.

Q: Czy ścieg jodełkowy zużywa więcej włóczki niż gładki ścieg?

A: Tak, zwykle zużywa więcej włóczki, bo tworzy zwartą i grubszą strukturę. Dlatego przed większym projektem zrób próbkę i przelicz zapas materiału z bezpiecznym marginesem.

Q: Czy mogę użyć melanżowej włóczki do ściegu jodełka?

A: Możesz, ale na naukę lepsza będzie włóczka jednolita. Melanż i cętki utrudniają dostrzeżenie, które oczko zrzucasz, więc łatwiej o pomyłkę w rytmie wzoru.

Q: Czy ścieg jodełka nadaje się dla osób, które dopiero zaczynają robić na drutach?

A: Tak, ale pod warunkiem że umiesz już oczka prawe i lewe. Sam wzór nie jest trudny technicznie, tylko wymaga cierpliwości i spokojnego tempa pracy.

Q: Czy da się pruć ścieg jodełka bez deformowania włóczki?

A: Tak, ale rób to powoli. Ten wzór mocno trzyma nitkę, więc szarpanie łatwo ją rozciąga. Pruj po jednym rzędzie i od razu wyprostuj oczka na drucie.